א חתונה־ווידעא פון די משפחה־בילדער: דעם חתן און דער כלה זייערע יארן

צוויי משפחות, צוויי מקורות פון בילדער

באשטימט איין מענטש פון יעדער זייט וואס קען העלפן זאמלען די בילדער און קלארשטעלן די יארן. א טאטע אדער מאמע ווייסן אפט ווער האט דעם אלטן אלבאם, און א שוועסטער אדער ברודער קענען העלפן מיט די לעצטע טעלעפאן־בילדער. בעט מקור־פיילס מיט א קורצע נאטיץ: ווער מען זעט, בערך אין וועלכן יאר און צי מען מעג דאס ווייזן. שטעלט נישט יעדן בילד גלייך אין א ברייטע גרופע. א פריוואטע זאמלונג לאזט די משפחות אויסקלייבן מיט רואיגקייט.

גיט ביידע געשיכטעס דעם ריכטיגן פלאץ

א גוטער פאר־ווידעא דארף נישט גלייך פיל בילדער פון יעדן יאר. ער דארף יא געבן ביידע מענטשן א פארשטענדלעכן סדר. קלייבט ענליכע תקופות: פריע קינדער־יארן, שול־יארן, שפעטערדיגע יארן און היינט. א פשוטער בילד פון שטוב קען פאסן קעגן א בילד פון א משפחה־אויספלוג, אויב דער עלטער איז ענליך. ווען איינעם פעלן בילדער, דארף מען נישט אנפילן מיט אומקלארע אדער כמעט גלייכע קאפיעס. פרעגט ביידע וואס זיי ווילן דערציילן, אנשטאט צו באשליסן בלויז לויט וואס מען האט צופעליג געפונען.

א געמיינזאמער ווידעא איז נישט דער איינציגער אופן

רעדט פריער אפ מיט ביידע משפחות צי א געמיינזאמער ווידעא און סוף־בילד זענען געוואונטשן. א קליינער פריוואטער קרייז קען פאסן וואו א פובליקע פארשטעלונג פאסט נישט. אין אן אנדער פאל וועלן באזונדערע געשיכטעס אדער א מתנה נאכן חתונה־טאג זיין מער באקוועם. דאס זענען משפחה־באשלוסן, נישט עפעס וואס א פארטיגע שאבלאנע דארף צווינגען. קוקט וועלכן אופן דער דינסט שטיצט איידער איר זאמלט די גאנצע געשיכטע ארום א ברירה וואס איז נאך נישט גרייט.

מוזיק, ווערטער און די שטימונג

קלייבט קודם וועלכע געשיכטע איר ווילט דערציילן, דערנאך דעם קלאנג. א ליד קען זיין ליב צו איין זייט און נישט פאסן פאר דער צווייטער. רעדט אפ צי מען וויל נגינה, אן אנדער פאסיגן ליד אדער א שטילע ווערסיע. ניצט נאר מוזיק וואס איר האט די רעכט צו ניצן און פרעגט דעם פלאץ וועגן שפילן פארן עולם. א קורצע הקדשה מיט די ווערטער פון די עלטערן קען גענוג זיין; מען דארף נישט איבערנעמען א פארטיגע מליצה וואס קיינער אין דער משפחה וואלט נישט געזאגט.

רעדט מיטן מענטש ביים סקרין

באשטימט ווער איז פאראנטווארטלעך פארן ווייזן. פרעגט וועגן דעם פייל־פארמאט, דעם סקרין, די ספיקערס און וויפיל צייט עס איז דא. פרואווט דעם גענויען פייל אויף דעם זעלבן עקוויפמענט פאר דער שמחה. א אינטערנעט־לינק קען ווערן לאנגזאם, א טעלעפאן קען באקומען מעלדונגען און אן אדאפטער קען נישט פאסן. האלט דעריבער אראפגעלאדענע קאפיעס און א רעזערוו. רעדט אפ אויך ווער גיט דעם סימן אנצוהייבן, כדי דער ווידעא זאל נישט לויפן אין א מאמענט ווען דער עולם איז נאך נישט גרייט.

ביידע קוקן דורך דעם לעצטן אויסוואל

גיט דעם חתן און דער כלה א געלעגנהייט אפצוזאגן א בילד אדער א משפט. קוקט נאך פנים, נעמען, די יארן און דער סדר. AI קען טוישן א שמייכל אדער א באוועגונג צווישן צוויי בילדער; דאס דארף מען דורכקוקן מיט די וואס קענען דעם מענטש. נאכן ווייזן טיילט דעם ווידעא בלויז מיטן אפגערעדטן קרייז. א פריוואטער ווידעא דארף נישט אויטאמאטיש ווערן א פובליקער חתונה־קליפ, אפילו געסט בעטן א לינק.

א ליסטע צום איבערקוקן

• איין פאראנטווארטליכער מענטש פון יעדער משפחה העלפט מיט בילדער.
• דער חתן און די כלה זענען מסכים מיטן אויסוואל.
• די יארן און מקור־פיילס זענען באזונדער אויפגעהיט.
• דער קלאנג און דער קרייז פון צוקוקער זענען אפגערעדט.
• דער גענויער פייל איז אויסגעפרואווט.
• איינער איז פאראנטווארטלעך פארן אנהייב און דער רעזערוו.

פראגעס און ענטפערס

דארף מען א פראפעסיאנעלן געמיינזאמען בילד?

ניין. א קלארער טעלעפאן־בילד קען זיין א פערזענלעכער סוף. דער וויכטיגער טייל איז אז ביידע זענען דערויף קלאר און מסכים צום באנוץ.

וואס אויב א משפחה וויל נישט קיין פובליקן ווידעא?

רעדט אפ א באזונדערן וועג: א פריוואטער משפחה־קרייז, א מתנה נאכן חתונה־טאג אדער אן אנדער אופן וואס פאסט. מען דארף נישט טוישן דעם משפחה־מנהג כדי צו נוצן א געוויסן פארמאט.

זאל מען ארייננעמען יעדער קרוב?

נישט דווקא. דער ווידעא דערציילט די געשיכטע פונעם פאר. זוכט א פארטרעטנדיקן אויסוואל און האלט די איבעריגע בילדער אינעם אלבאם.